Home Blog

Μια ομάδα κοριτσιών γράφει για το «λουκέτο»: «Ο αθλητισμός εξαφανίστηκε από την καρδιά μας…»

Μια ομάδα κοριτσιών γράφει για το «λουκέτο»: «Ο αθλητισμός εξαφανίστηκε από την καρδιά μας…

Η λογική όσον αφορά το restart στον αθλητισμό επικράτησε εν μέρει, καθώς δόθηκε το πράσινο φως για την επανεκκίνηση στα πρωταθλήματα που κινούνται, σύμφωνα με τους λοιμοξιολόγους, σε… επαγγελματικά πλαίσια, εντούτοις οι χαμηλότερες εθνικές κατηγορίες και οι προπονήσεις των Ακαδημιών παραμένουν στον «πάγο». Οι επιπτώσεις της αγωνιστικής απραξίας είναι οδυνηρές και το ζήτημα πλέον έχει να κάνει με τη ψυχολογική διαχείριση μιας πρωτόγνωρης κατάστασης. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν το gazzetta.gr έδωσε τον λόγο στην ομάδα μπάσκετ του Διαγόρα Ρόδου, ζητώντας από την προπονήτρια Γεωργία Βελούδου και τις νεαρές αθλήτριες να περιγράψουν το πώς βιώνουν το «λουκέτο» και τη ζωή μακριά από το γήπεδο.

 

ΡΙΧΝΩ ΟΛΟ ΤΟ ΦΤΑΙΞΙΜΟ ΠΑΝΩ ΜΟΥ

«Ως άνθρωπος είμαι γενικά εσωστρεφής, οπότε όταν ξεκίνησε όλο αυτό, δεν με πείραξε ιδιαίτερα και σκέφτηκα πως δεν θα είναι και άσχημα αφού δεν βγαίνω γενικώς… ‘Όμως έκανα λάθος, όσο περνάει ο χρόνος τόσο το χειρότερο. Το κίνητρο, η διάθεση κλπ με την πάροδο του χρόνου χάνονται και ρίχνω όλο το φταίξιμο πάνω μου, με κατάληξη να νιώθω άχρηστη και ντροπή που απλά κάθομαι όλη μέρα. Επιπρόσθετα, η πανδημία έχει κάνει ακόμα και εμένα που είμαι εσωστρεφής να νιώθω κάπως μοναξιά επειδή δεν βρίσκομαι με κανέναν φίλο μου. Αθλητικά, με έχει επηρεάσει αρκετά αρνητικά. Στην αρχή συνέχισα να κάνω γυμναστική στο σπίτι χωρίς κανένα πρόβλημα, καθώς περνάει ο χρόνος όμως τόσο πιο πολύ την “παρατάω” και το αγαπημένο μου άθλημα, το μπάσκετ επίσης. Το μπάσκετ είναι κάτι που με κάνει να νιώθω περήφανη και με βοηθάει να έχω το μυαλό μου κάπου εκτός του σχολείου και των άλλων καθημερινών προβλημάτων. Είναι στενάχωρο που ουσιαστικά χάσαμε και αυτή και την προηγούμενη χρονιά, διότι εγώ μαζί με πολλά άλλα κορίτσια, του χρόνου δεν θα μπορούμε να επικεντρωθούμε στο μπάσκετ τόσο πολύ λόγω του ότι θα πάμε Γ’ Λυκείου. Πραγματικά εύχομαι όλοι να παραμείνουμε ασφαλείς, να εστιάσουμε στα καλά και να προσπαθήσουμε τα άσχημα να τα κάνουμε όσο γίνεται καλύτερα. Σύντομα όλα αυτά θα τελειώσουν και θα μπορούμε επιτέλους να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτά που αγαπάμε…».

Μαρία, 17 ετών

 

 

ΣΑΝ ΝΑ ΧΑΝΩ ΜΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

«Η καραντίνα είχε μεγάλη επίδραση στις ζωές μας είτε στην υγεία, είτε στην οικονομία ή ακόμα και στην ψυχολογία που από ότι φαίνεται δεν την θεωρούσαμε τόσο σημαντική. Μετά το κλείσιμο του μπάσκετ παρατηρώ ότι αρχίζω να βαριέμαι, να μην έχω ούτε ένα κίνητρο για να κάνω το οτιδήποτε, αδυνατώ δηλαδή να προχωρήσω στην εκπαίδευσή μου καθώς είναι δύσκολο να συγκεντρώσω την σκέψη μου, είναι δύσκολο να δημιουργήσω κοινωνικές επαφές, δεν μπορώ να έρθω σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Είναι σαν να χάνω μήνες από την ζωή μου… Όχι… Διαπιστωμένα χάνω μήνες από την ζωή και τα πιο ξέγνοιαστά μου χρόνια. Ο χρόνος είναι πολύτιμος γιατί μέσα σε αυτό το διάστημα θα μπορούσα να ζήσω τόσα πράγματα που δεν θα έχω την ευκαιρία να ξαναζήσω. Όλο αυτό μόνο αν το σκεφτείς είναι οδυνηρό. Είναι οδυνηρό το ότι ζούμε σαν να είμαστε σε φυλακή… Ναι… Φυλακή. Δεν μπορώ να βγω έξω, δεν μπορώ να δω ένα αγαπημένο πρόσωπο, δεν μπορώ να παίξω με τους φίλους μου το άθλημα που αγαπώ… Το μπάσκετ για μένα ήταν ο τρόπος εκτόνωσής μου, ήταν το πάθος μου, με βοηθούσε όχι μόνο στην ψυχολογία μου, αλλά και με δίδαξε. Πλέον χάνω αυτές τις ευκαιρίες, χάνω επίσης την όρεξη για ζωή, το πάθος σβήνει, χάνω τον ρυθμό της καθημερινότητας καθώς είναι όλες οι μέρες το ίδιο. Τελικά και αυτό κάνει κακό και στην υγεία…όχι απόλυτα καλό, όπως πολλοί νομίζουν…»

Δέσποινα, 16 ετών

 

ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ!

«Η μέρα με την καραντίνα είναι σχετικά δύσκολη. Γενικά δεν περνάω καθόλου καλά μέσα στο σπίτι διότι, δεν έχω να κάνω κάτι δημιουργικό δηλαδή αν δεν υπήρχε ο ιός θα μπορούσα να πάω όπου θέλω χωρίς να φοβάμαι αν κολλήσω κάτι. Επίσης, στο σπίτι όταν κάθομαι τρώω παρά πολύ, γιατί δεν έχω να κάνω κάτι άλλο. Όταν τα σχολεία κλείσανε για πρώτη φορά ένιωθα τέλεια γιατί θα έχανα πολλά διαγωνίσματα αλλά δεν σκέφτηκα πως όταν θα ανοίξουν θα μας έχουν φορτώσει με τα τεστ και τα διαγωνίσματα. Την δεύτερη φορά που ξανά έκλεισαν τα σχολεία ήταν χάλια διότι έχασα την επαφή που είχα με τους καθηγητές μου και κυρίως με τους φίλους μου, από την άλλη όμως ένιωθα ωραία γιατί τα κρούσματα είχαν αυξηθεί πολύ, οπότε ένιωσα ανακούφιση που έκλεισαν και θα προστατευόμουν. Σχετικά με τον αθλητισμό έχω να πω ότι το σώμα μου το έχω παραμελήσει πολύ. Αυτούς τους μήνες που έκλεισαν τα γήπεδα μπορεί να έχω γυμνάσει το σώμα μου μόνο 3 φορές και να έχω πάρει 2 κιλά, κάτι που για έμενα είναι πολύ κακό. Θα ήθελα πάρα πολύ να ανοίξουν πάλι τα γήπεδα του μπάσκετ, κυριότερα επειδή μου έλειψαν οι προπονήτριες μου, οι συμπαίκτριες μου και γενικώς η κατάσταση «γήπεδο». Επίσης, έχω να πω ότι όταν ήμουν με την ομάδα είχα πολύ όρεξη να γυμναστώ γιατί ήμασταν όλες μαζί, κάναμε και λέγαμε αστεία, πειράζαμε η μια την άλλη, μιλούσαμε και συζητούσαμε, ενώ τώρα δεν θέλω να κάνω γυμναστική επειδή είμαι μόνη μου, δεν έχω όρεξη και διάθεση να κάνω τίποτα. Κάτι ακόμα που με στεναχωρεί πολύ, είναι ότι δεν μπορώ να δω κάποια μέλη της οικογένειας μου διότι ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Οι σκέψεις μου σχετικά με όλα αυτό είναι πολύ χάλια, θέλω και να τελειώσει ο ιός, να ανοίξουν τα σχολεία και να ανοίξουν τα γήπεδα…το έχω ανάγκη»!

Λιάννα, 14 ετών

 

 

ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΘΟΝΗ

«Πριν κάτι μέρες κλείσαμε ένα χρόνο καραντίνα και μας έχει επηρεάσει κυρίως αρνητικά. Πολλά παιδιά που αθλούνταν καθημερινά, κάθονται σπίτι και έχουν χάσει την ώθηση και την όρεξη τους για άθληση. Πλέον οι περισσότεροι αντί να βγαίνουν έξω με τους φίλους τους ή να αθλούνται, περνάνε το μεγαλύτερο κομμάτι της μέρας τους μπροστά από μια οθόνη. Επίσης, όλη αυτή η κατάσταση μας έχει επηρεάσει πολύ αρνητικά ψυχολογικά και δεν έχουμε όρεξη να κάνουμε τίποτα. Τέλος, πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους λόγω του ιού και αυτό είναι πολύ δυσάρεστο… Ελπίζω αυτή η κατάσταση να τελειώσει σύντομα και να επανέλθουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς, δυνατότεροι και να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, μέσα στο γήπεδο αλλά και εκτός αυτού».

Μελίνα, 16 ετών

 

ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ

«Η φετινή χρόνια θεωρώ πως είναι πιο δύσκολη σε αντίθεση με τη περσινή. Είμαι τελειόφοιτη λυκείου, μας απαγορεύουν σχεδόν τα πάντα όσον αφορά τις δραστηριότητες, έχουμε χάσει την ελευθερία μας…Τα μέτρα είναι πολύ αυστηρά και αυτό βέβαια έχει μεγάλο αντίκτυπο στην ψυχολογία μου. Στην αρχή μπορούσα να το διαχειριστώ, πλέον όμως μου είναι πολύ οδυνηρό. Επίσης, με δυσκολεύει και στο διάβασμα, αφού δεν αποδίδω όπως απέδιδα στην δεύτερη καραντίνα. Όσον αφορά στον αθλητισμό, αν και απείχα από τον αγωνιστικό τομέα εδώ και δυο χρόνια, φέτος πήγαινα στο γήπεδο να δω τις συμπαίκτριες μου και την προπονήτρια μου. Προσωπικά αυτές οι δύο ώρες που ήμουν στον γήπεδο ήταν πολύτιμες. Τώρα; Που δεν έχουμε ούτε αυτό; Θεωρώ μεγάλη αδικία να μην ανοίγουν τα γήπεδα, ήταν ένα καταφύγιο για εμάς να συναναστρεφόμαστε με άλλα άτομα, άτομα τα οποία έχουμε μοιραστεί τόσα πολλά πράγματα και έχουμε πει το κάτι παραπάνω. Πρέπει να εισακουστούν όλες οι απόψεις των αθλητών. Είναι απαράδεκτο να μην μπορούμε να πάμε σε έναν χώρο ο οποίος είναι τόσο οικείος για εμάς, το Γήπεδο μας!

Κωνσταντίνα Πακάκη, 17 ετών

 

 

ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΟΡΕΞΗ

«Βιώνουμε μια πανδημία, η οποία μας έχει στερήσει πάρα πολλά πράγματα. Το ένα από αυτό τυχαίνει να είναι ο αθλητισμός, ο οποίος είναι ένα κομμάτι της ζωής μου. Ως αθλήτρια, λοιπόν γράφω αυτό το κείμενο για να αναφέρω κάποια προβλήματα που μου έχει δημιουργήσει η κατάσταση που ζούμε τον τελευταίο χρόνο. Το μπάσκετ είναι το άθλημά μου και παίζω εδώ και έξι χρόνια. Οι προπονήσεις και οι αγώνες ήταν η καθημερινότητά μου. Ξαφνικά βρίσκομαι μέσα στο σπίτι μου κλεισμένη ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και όλο αυτό με έχει ρίξει ψυχολογικά, αλλά και σωματικά και δυστυχώς δεν βρίσκομαι μόνο εγώ σε αυτήν την άσχημη θέση. Θα αρχίσω λέγοντας σύντομα πράγματα για τη σωματική μου κατάσταση. Λόγω συνθηκών και παρατηρώντας όλα αυτά που γίνονται έξω, χάνεται η ενέργεια και η όρεξη του εφήβου χωρίς όμως να το θέλει και όταν συνηθίζει να βρίσκεται στο χώρο του αθλητισμού με ομάδα και προπονητές γύρω του, δεν είναι τόσο εύκολο να πάρει την απόφαση να ασχοληθεί μόνος του. Ο αθλητισμός δεν αντικαθίσταται με τη γυμναστική στο σπίτι. Θέλω να συνεχίσω μιλώντας για την ψυχική κατάσταση, τη δική μου και άλλων εφήβων. Προηγουμένως είχαμε στη ζωή μας ένα πρόγραμμα και ξέραμε ότι θα το ακολουθήσουμε και πως αν χρειαστεί, θα κάνουμε κάποιες μικροαλλαγές με δική μας απόφαση, όμως τώρα που δεν υπάρχει πια αυτό το πρόγραμμα, ή καλύτερα σπάνια υπάρχει αυτό το πρόγραμμα, αντικειμενικά δεν έχουμε κάτι ουσιώδες να κάνουμε ή κάπου να πάμε. Αυτό προκαλεί σε έναν έφηβο ψυχολογική κατάρρευση, γιατί η καθημερινότητα του είναι διαδικτυακά μαθήματα, ελάχιστο διάβασμα λόγω αδυναμίας, όπου αυτή η αδυναμία προκύπτει μόνο στην ιδέα ότι δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα άλλο εκτός από το να παραμείνουμε σπίτι! Χρειάζομαι τον αθλητισμό, χρειάζομαι την ομάδα μου, χρειάζομαι την προπόνηση, χρειάζομαι τον ανταγωνισμό γιατί όλα αυτά είναι μέσα στη ζωή. Και στην ιδέα πως ακόμα και ο αθλητισμός δεν βρίσκεται στην καθημερινότητά μου, χαλάει η διάθεσή μου, χαλάει η όρεξή μου και επειδή δεν θέλω να χαθεί όλη αυτή η αγάπη εύχομαι να επιστρέψω στο γήπεδο και εύχομαι και η ομάδα μου μετά από όλα αυτά που γίνονται λόγω πανδημίας να επιστρέψει δυνατή και νικήτρια».

Ελένη, 17 ετών

 

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ

«Η πανδημία του κορονοϊού έχει καταβάλει όλον τον πλανήτη μας εδώ και ένα χρόνο με αποτέλεσμα να αλλάξει την καθημερινότητα μας σε τεράστιο βαθμό. Βρισκόμαστε στην 3η καραντίνα και τα πράγματα γίνονται όλο και δυσκολότερα… Στον κόσμο κυκλοφορεί ένας ουσιαστικά θανατηφόρος ιός και φαίνεται πως πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ευαισθητοποιηθεί αρκετά. Πολλές σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου και διάφορα, σχεδόν ανάμεικτα είναι τα συναισθήματά μου. Δυστυχώς έχω χάσει πολλές ανέσεις του παρελθόντος και πλέον συνειδητοποιώ πως κάποια πράγματα που θεωρούσα δεδομένα τώρα που μου στερούνται είναι πολύ διαφορετικά. Ένα από αυτά είναι και ο αθλητισμός. Μήνες τώρα κλεισμένοι μέσα στο σπίτι, καθημερινά online μαθήματα και φροντιστήρια είναι πλέον η καθημερινότητα μας και κάθε μέρα αισθάνομαι πως είναι ίδια χωρίς κάποιο ενδιαφέρον. Έχω χάσει την δύναμη που είχε το σώμα μου και αρκετή μυική μάζα που με ευνοούσε αρκετά στο άθλημα μου, το μπάσκετ. Έλαβα πολλές φορές υπόψη μου την σκέψη να ξεκινήσω συστηματική άσκηση στο σπίτι, αλλά δεν υπήρχε κανένα κίνητρο ώστε να με ωθήσει να το κάνω (συγκριτικά με παλιότερα που έκανα καθημερινές προπονήσεις είχα τρομερή διάθεση και χαρά). Κατανοώ απόλυτα τα δεδομένα και τις συνθήκες που ζούμε, αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Υπάρχουν πολλές λύσεις όπως να ανοίξουν τα γήπεδα και να επιτραπούν οι προπονήσεις, διότι με βάση διάφορες έρευνες η μετάδοση του ιού κατά την διάρκεια της άθλησης σε ανοιχτό χώρο είναι απειροελάχιστη… Τέλος θα ήθελα να προσθέσω πως μόνο αρνητικές επιπτώσεις υπάρχουν και είμαι σίγουρη πως και άλλοι νέοι θεωρούν το ίδιο. Συμπερασματικά, πιστεύω πως ο αθλητισμός παίζει μεγάλη ρόλο στην ζωή μας κάτι που πολλοί όπως και εγώ θεωρούσαμε δεδομένο, αλλά πράγματι είναι κάτι που αλλάζει την ψυχολογία του ανθρώπου και του δίνει ώθηση και διάθεση να προχωράει και να ονειρεύεται».

Σαββίνα, 16 ετών

 

 

ΜΑΣ ΕΚΟΨΑΝ ΜΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

«Το 2020 ήταν μια χρονιά που ξεκίνησε αρκετά δύσκολα, αφού είχε ήδη εξαπλωθεί η πανδημία στο εξωτερικό. Στην αρχή κανείς δεν ήξερε την εξέλιξη αυτής της κατάστασης και όλοι είχαμε χαρεί που για ένα διάστημα δεν θα πηγαίναμε σχολείο, θα είχαμε περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μας και για τους φίλους μας και γενικά θα ζούσαμε κάτι το οποίο ακουγόταν πολύ ωραίο μέχρι βέβαια να συνειδητοποιήσουμε την πραγματικότητα. Τον Ιούνιο και όλο το καλοκαίρι ήταν ακόμα καλά διότι βγαίναμε με άλλα παιδιά, με τις παρέες μας, κάναμε μπάνια και κυρίως αθλούμασταν αφού τα αθλητικά κέντρα ήταν ανοιχτά. Τα δύσκολα ξεκίνησαν τον Νοέμβρη όπου τα μέτρα περιόρισαν τις δυνατότητές μας στον αθλητισμό απαγορεύοντάς μας την είσοδο στα κέντρα αθλητισμού, σχολές χορού, γήπεδα, γυμναστήρια κλπ. Όμως αυτό που δεν σκέφτηκαν οι ειδικοί είναι ότι απαγορεύοντας όλες τις αθλητικές δραστηριότητες μας έκοψαν πέραν του αθλητισμού και μια διέξοδο, διότι πολλοί από εμάς πηγαίναμε για να πάρουμε μια ανάσα από τα μαθήματα, το σχολείο και να κάνουμε κάτι που μας αρέσει, να αγωνιζόμαστε… Η προπόνηση μας δίδασκε ότι στην ζωή για να γίνουμε καλύτεροι πρέπει να εξασκηθούμε, οι προπονητές ότι πρέπει να είμαστε πειθαρχημένοι και να βάζουμε στόχους για ό, τι θέλουμε να πετύχουμε, χωρίς αυτά θα ήταν πολλά πράγματα διαφορετικά. Δεν πρέπει να στερούμε από τα παιδιά αυτές τις στιγμές και της εμπειρίες ζωής… Κατά την άποψη μου καλό θα ήταν να μας ανοίξουν τα αθλητικά κέντρα, εννοείται με μεγάλη προσοχή και υπό την προϋπόθεση της πιστής τήρηση των μέτρων για την ασφάλεια όλων.

Εβίτα, 15 ετών

 

ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ

«Στην αρχή όταν ανακοινώθηκε για πρώτη φορά ότι θα μπούμε σε καραντίνα σκεφτήκαμε ωραία ένα διάλλειμα δυο εβδομάδων θα μας κάνει καλό, τελικά όμως χάσαμε τη μισή χρονιά. Στεναχωρήθηκα αρκετά γιατί ήμασταν πολύ κοντά στο πρωτάθλημα και η προσπάθειά μας πήγε χαμένη. Όμως μετά το καλοκαίρι ξανά ξεκινήσαμε προπονήσεις υποθέτοντας ότι αυτή η χρονιά θα κυλήσει ομαλά. Παίξαμε τους πρώτους αγώνες και τον Νοέμβριο πάλι καραντίνα. Δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που πήγε χαμένη. Έχει χαθεί το κίνητρο και το πάθος που είχαμε. Ναι, να κάνουμε προπονήσεις μόνοι μας, αλλά δεν είναι το ίδιο. Όταν είσαι μόνος σου δεν υπάρχουν τα γέλια, οι πλάκες και η συζήτηση με τους προπονητές σου. Πλέον, έτσι όπως έχουν καταλήξει τα πράγματα έχει εξαφανιστεί ο αθλητισμός από την καρδιά των παιδιών. Πηγαίναμε στο γήπεδο και ξεχνούσαμε κάθε πρόβλημα που είχαμε και το μόνο που μας ένοιαζε ήταν τι θα κάνουμε στην προπόνηση. Τώρα όμως είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας μη μπορώντας να κάνουμε κάτι».

Αγγελική, 15 ετών

 

ΛΥΠΗ, ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

«Η καραντίνα στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολη και καταπιεστική. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ένα άθλημα το οποίο το αγαπάνε και δεν θα ήθελαν να το αφήσουν λόγο αυτού του ιού. Τα συναισθήματά μου για αυτή την καραντίνα είναι η λύπη, η στεναχώρια και πάρα πολύ καταπίεση. Ταυτόχρονα νιώθω και λίγη χαρά, διότι μπορώ και πάω τουλάχιστον για ένα περπάτημα ή για χαλαρό τρέξιμο. Κάποια αθλήματα συνεχίζουν ακόμα και στην καραντίνα. Οι σκέψεις μου για τα προβλήματα που προκαλεί ο ιός στον αθλητισμό είναι ότι θα μπορούσε να βρεθεί μια λύση όπως να κάνουμε το τεστ του ιού αυτού και να μπορούσε ο καθένας να συνεχίσει το άθλημα που επιθυμεί. Ο κορονοϊός έχει προκαλέσει πολλές καταστροφές μέχρι και οικονομικά προβλήματα. Κάποιοι αυτές τις μέρες δεν έχουν να φάνε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Υπάρχουν και άλλα αυτονόητα προβλήματα τα οποία δεν είναι ανάγκη να τα αναφέρω…τα ξέρουμε και τα βιώνουμε όλοι πολύ καλά…»

Άννα, 13 ετών

 

 

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΛΗΘΑΡΓΟ

«Ο κορονοϊός είναι ένα φαινόμενο το οποίο κανείς από εμάς δεν το περίμενε. Ήταν ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο το οποίο στέρησε από όλους την “ελευθερία” μας, καθώς όλοι απομακρυνθήκαμε από τα άτομα και τις συνήθειες που αγαπάμε. Βρισκόμαστε σε ένα λήθαργο από τον οποίο αναμένουμε να ξυπνήσουμε, ώστε να ξανά νιώσουμε ζωντανοί και να δημιουργήσουμε και άλλες στιγμές και αναμνήσεις. Σε προσωπικό επίπεδο ο αθλητισμός είναι κάτι που αγαπώ και σέβομαι και το να είμαι μακριά από την μεγαλύτερη συνήθειά μου, είναι κάτι που με στενοχωρεί. Επίσης, λόγω του ότι είμαι Γ’ λυκείου και φέτος δίνω πανελλαδικές, το μπάσκετ ήταν κάτι που το σκεφτόμουν και με ξεκούραζε, καθώς ανυπομονούσα για την στιγμή που θα πάω προπόνηση για να περάσω καλά και να εκτονωθώ. Το να περνάς έξω από ένα γήπεδο και να το βλέπεις άδειο χωρίς “κόσμο”, θεατές, αθλητές, δεν είναι ένα συχνό φαινόμενο… Εύχομαι όλα να πάνε καλά, να υπάρχει υγεία και να καταφέρουμε να βγούμε από αυτήν την δύσκολη κατάσταση που ζούμε και να ξεκινήσουμε ξανά την προσωπική ανοδική μας πορεία ως προς τον αθλητισμό και αυτά που αγαπάμε.

 

Μαριλού, 17 ετών

 

ΠΟΣΟ ΟΔΥΝΗΡΟ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΟΠΩΣ ΘΕΣ

«Συζητώντας με ανθρώπους που εργάζονται στο χώρο της εκπαίδευσης, με ανθρώπους που ζουν μέσα και από τον αθλητισμό, αλλά και με παιδιά, μαθητές και αθλητές καταλήγουμε σε ένα και μόνο συμπέρασμα: Λήθαργος… Λόγω έλλειψης κινήτρων, έλλειψης διάθεσης, απομόνωσης και σωματικής αδυναμίας. Πάει καιρός που οι συνθήκες έχουν περιορίσει παιδιά και ενήλικες μέσα σε τέσσερις τοίχους να πασχίζουν να εργαστούν, να κάνουν μάθημα, να προπονηθούν, να προστατευθούν, να «μεγαλώσουν», παρακολουθώντας μια πραγματικότητα μέσα από τηλεοπτικούς δέκτες ή από τις ουρές στα σούπερ μάρκετ, χωρίς όμως οι ίδιοι να πρωταγωνιστούν σε αυτή. Πόσο οδυνηρό να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Πόσο αληθινό και στενάχωρο να επιτρέπεις να ετεροκαθορίζεσαι; Να σταματάς να ζεις όπως θέλεις; Να παύεις να εργάζεσαι; Να δυσκολεύεσαι να νιώσεις χαρά; Να μη διασκεδάζεις; Να επιλέγεις την απόσυρση; Να καθηλώνεσαι σε μια κατάσταση που από ότι φαίνεται διαχειρίζονται άλλοι όπως οι ίδιοι κρίνουν και αποφασίζουν; Να είσαι ανελεύθερος; Να επιτρέπεις να καταπατώνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα…; Εσωτερικός μονόλογος… Λέω πως με πειράζει που τόσα παιδιά ξοδεύουν την καλύτερη ηλικία της ζωής τους μπροστά από μια οθόνη… Όπως με πειράζει που ηλικιωμένοι άνθρωποι απομονώνονται και δεν μπορούν να απολαύσουν στιγμές με τα παιδιά και τα εγγόνια τους… Ωστόσο με πειράζει που εγώ και άλλοι τόσοι σαν εμένα δεν μπορούμε να αγωνιστούμε μέσα σε ένα γήπεδο, να βρεθούμε στο χώρο εργασίας μας με συναδέλφους, να πάμε σε ένα θέατρο, να ταξιδέψουμε, να ερωτευθούμε βλέποντας τον άλλο στα μάτια…».

Γεωργία Βελούδου, προπονήτρια

Στράτος Γκαρόζης: “Καταστροφικό και ανεξήγητο το λουκέτο στις Ακαδημίες”

Ένας γνήσιος άνθρωπος του ποδοσφαίρου είναι ο Στράτος Γκαρόζης. Από αυτούς που μάτωσαν τα γόνατα τους στα ξερά των τοπικών πρωταθλημάτων στις αρχές της δεκαετίας του 1990, για να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Ο 44χρονος Γιαννιώτης είχε πάνω από 100 ματς Α΄ εθνικής στην καριέρα του σε ΠΑΣ Γιάννινα, Καλαμάτα, Ακράτητο, Κέρκυρα, στη συνέχεια πέρασε από όλες τις μικρές κατηγορίες και από το 2013 αφοσιώθηκε στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο. Μια ζωή ολόκληρη στα γήπεδα δηλαδή. Μια ζωή, με παρένθεση τους τελευταίους 12 μήνες που οι ποδοσφαιρικές υποδομές έχουν μπει στο «ψυγείο» λόγω πανδημίας.

Κίνδυνοι που φτάνουν μέχρι και την απόφαση να παρατήσουν τον αθλητισμό, όπως ο ίδιος (προ)βλέπει ως τεχνικός διευθυντής των Ακαδημιών ΑΟ Ανατολή που εδρεύουν στα Ιωάννινα και ανήκουν στο δίκτυο της ΠΑΕ ΑΕΚ.

Ο ΑΟ Ανατολής απασχολεί 150 παιδιά ηλικίας από 6 έως 18 ετών. Όλα αυτά, εδώ και μήνες, παραμένουν μακριά από το γήπεδο, «αγκαλιά» με μια ηλεκτρονική συσκευή για τις περισσότερες ώρες της ημέρες.

Ο Γκαρόζης αναλύει τις πιθανές επιπτώσεις σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ – ΜΠΕ:

«Όταν μένεις ένα χρόνο μακριά από προπονήσεις, οι συνέπειες ίσως είναι καταστροφικές. Αρχικά θα έχουν μεγάλο πρόβλημα στη φυσική κατάσταση. Όση ατομική προπόνηση κι αν κάνουν, δεν θα είναι ποτέ το ίδιο. Δεν μπορούν να ακολουθήσουν ατομικό πρόγραμμα μόνοι τους, ούτε καν οι επαγγελματίες. Τα παιδιά αναζητούν ομαδικότητα, παρέα»

Βέβαια, τονίζει ότι η σημαντικότερη συνέπεια του εγκλεισμού των παιδιών δεν είναι η πιθανή απώλεια της φυσικής κατάστασης, αλλά η ψυχολογική: «Πολλά παιδιά έχουν αλλάξει πλήρως τρόπο ζωής. Σταμάτησαν τη φυσική άσκηση, περνούν ατελείωτες ώρες μπροστά στον υπολογιστή με τηλεκπαίδευση αλλά και με παιχνίδια, είναι συνέχεια με το κινητό στα χέρια. Κάθε άλλη δραστηριότητα σταματάει. Μην ξεχνάμε επίσης ότι η προπόνηση βοηθάει και στην ψυχολογία».

Ως προπονητής, ο παλαίμαχος άσος διαπιστώνει ιδίοις όμμασι τους κινδύνους: «Κρατάω επαφή με τα παιδιά μέσω εφαρμογών. Μιλάμε πολύ, δεν κάνουμε διαδικτυακή προπόνηση, τη θεωρώ πολύ λάθος. Όμως συζητάμε και βλέπω ότι τα παιδιά δεν έχουν όρεξη. Βαριούνται, δεν θέλουν να δουλεύουν μόνοι τους. Μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν τα παιδιά της ηλικιακής κατηγορίας Κ16 που πρέπει να κάνουν το βήμα παραπάνω, είτε προς κάποια ακαδημία ΠΑΕ είτε προς την αντρική ομάδα του συλλόγου μας. Αρκετά εξέφρασαν επιθυμία να σταματήσουν την μπάλα. Είναι Β΄ Λυκείου, πλησιάζουν οι πανελλήνιες, έχουν εγκλωβιστεί.
Θέλει πολύ δουλειά σε ψυχολογικό επίπεδο για να μπορέσουν αυτά τα παιδιά να ξαναβρούν το ενδιαφέρον τους για τον αθλητισμό. Προπονητικά σε 1-2 μήνες μπορούν να επανέλθουν, όμως το κυριότερο είναι το ψυχολογικό».

Τι σημαίνει όμως να απωλέσει κάποιο παιδί το ενδιαφέρον του για τον αθλητισμό;

Ο Στράτος Γκαρόζης είναι σαφής: «Σίγουρα υπάρχει κίνδυνος να τα παρατήσουν. Όλο αυτό το διάστημα δεν ασχολούνται, δεν βρίσκουν τους φίλους στο γήπεδο, έχουν χάσει κάθε σοβαρό κίνητρο. Μακάρι να βγω λάθος, αλλά σε λίγα χρόνια θα φανεί το κενό αυτό στις ανάλογες ηλικίες, αφού η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα στην οποία υπάρχει καθολικό lockdown στις ακαδημίες. Στις υπόλοιπες χώρες λειτουργούν τα μεγάλα τμήματα, σε άλλες λειτουργούν όλα.
Στην Αλβανία σταμάτησαν τα σχολεία, αλλά όχι οι ακαδημίες. Και δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, μιλάμε για το σύνολο του αναπτυξιακού αθλητισμού».

Ο Γκαρόζης έχει ιδιαίτερη ευαισθησία όταν γίνεται κουβέντα για τμήματα υποδομών. Εκτός του ότι μαθαίνει ποδόσφαιρο στα παιδιά τα τελευταία χρόνια, ήταν κι ο ίδιος «προϊόν» μιας αναπτυξιακής ηλικίας που τον έφερε στις μικρές εθνικές ομάδες. Συμπαίκτης με τη σπουδαία φουρνιά των «76ρηδων» (Ελευθερόπουλος, Δέλλας, Λάκης, Μαυρογενίδης οι κατά ένα χρόνο πρεσβύτεροι Καραγκούνης, Λυμπερόπουλος) κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων του 1995. Μάλιστα ακολούθησε όλη τη διαδρομή και κλήθηκε στην εθνική Νέων για πρώτη φορά, όταν ακόμα αγωνιζόταν στον πρώτο του σύλλογο, τον ΑΟ Βελισσαρίου, κάτι που δεν συμβαίνει πλέον στις μέρες μας.

Η ανησυχία του είναι έκδηλη, καθώς δεν διαφαίνεται «φως στο τούνελ» και δεν δίνονται επαρκείς εξηγήσεις από τους αρμόδιους.

«Δεν βλέπω καμία εξήγηση η οποία να σε πείθει. Δεν υπάρχει κάποια μελέτη παγκοσμίως ότι οι προπονήσεις των μικρών ηλικιών προκαλούν μεγάλη διασπορά του ιού. Έχω ρωτήσει ειδικούς και μου επιβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει έρευνα. Θεωρώ ότι δεν γίνεται σωστή διαχείριση. Και ακριβώς επειδή όλα αυτά δεν έχουν λογική, δυστυχώς το μυαλό σου πάει σε πολλά και ακραία πράγματα» είπε και πρόσθεσε ότι ακόμα μεγαλύτερη είναι η ανησυχία των γονέων. «Έχουν τρελαθεί με αυτή την κατάσταση. Δεν μιλάμε για αρνητές. Μιλάμε για ανθρώπους κάποιας ηλικίας, που τηρούν όλα τα μέτρα προστασίας, αλλά εξακολουθούν και αναρωτιόνται για ποιο λόγο παραμένουν κλειστές οι Ακαδημίες. Δεν μπορεί το παιδί που αθλείται στο σχολείο με τους φίλους του, να μην αθλείται στο γήπεδο.

Εμείς στείλαμε πρόταση στους αρμόδιους φορείς να διοργανώσει rapid test ο Δήμος και η Περιφέρεια Ιωαννίνων, 3-4 φορές το μήνα. Προτείναμε ατομικές προπονήσεις ανά δέκα άτομα σε μεγάλο γήπεδο και κάθε μία ώρα να αλλάζουν οι ομάδες. Κανείς δεν μας απάντησε…

Μετά από τόσο καιρό δεν υπάρχει δικαιολογία, αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Κάποιοι ίσως την ενστερνίζονται, κάποιοι όχι. Μόνο σε σενάρια συνωμοσίας πάει το μυαλό. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μη μπορούν δύο παιδιά να αλλάζουν πάσα 10 μέτρα, αλλά να μπορούν να παίζουν τένις! Λένε μερικοί για τους γονείς που μαζεύονται απ’ έξω. Γιατί, μήπως στα κολυμβητήρια που άνοιξαν πρόσφατα δεν μαζεύονται γονείς για να πάρουν τα παιδιά τους;

Η υπομονή έχει και τα όριά της. Από τη στιγμή που υπάρχουν τα παιδιά και γίνονται θύματα αυτής της κατάστασης, πρέπει να αντιδράσουμε».

Οι απόφοιτοι ποδοσφαίρου του ΣΕΦΑΑ διεκδικούν δικαίωμα στην εργασία

Φανταστείτε έναν απόφοιτο της Νομικής Σχολής Αθηνών να έχει πρόσβαση μόνο στο κυλικείο των «Ευελπίδων» και όχι στις δικαστικές αίθουσες. Έναν φιλόλογο που δεν επιτρέπεται να διδάσκει. Έναν πτυχιούχο πληροφορικής που δεν έχει δικαίωμα να προγραμματίσει σε υπολογιστές. Φανταστείτε οποιονδήποτε απόφοιτο Ελληνικού Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος να μην έχει τη δυνατότητα να ασκήσει το επάγγελμά για το οποίο μόχθησε επί -τουλάχιστον- τέσσερα χρόνια σπουδών. Μια τέτοια κατάσταση βιώνουν οι πτυχιούχοι των τμημάτων Φυσικής Αγωγής των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Και όχι όλοι!
Μόνο όσοι έχουν ειδικότητα το ποδόσφαιρο, το δημοφιλέστερο άθλημα στη χώρα μας, εμπίπτουν σε περιορισμούς οι οποίοι δεν ισχύουν για κανέναν άλλο συμφοιτητή τους που επέλεξε να ειδικευθεί σε άλλο άθλημα!

Η ΕΠΟ διαθέτει 11 διαφορετικές σχολές προπονητικής, που ξεκινούν από τα τμήματα υποδομής και φτάνουν στο ανώτατο επίπεδο (UEFA Pro). Πρακτικά οι συγκεκριμένες σχολές, οι οποίες είναι επί πληρωμή και δίνουν πρόσβαση σε αποφοίτους λυκείου, υποκαθιστούν το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της χώρας. Ο καθηγητής Φυσικής Αγωγής με εξειδίκευση το ποδόσφαιρο, δεν έχει δικαίωμα να προπονήσει ούτε ομάδα παιδιών πέντε και έξι χρόνων, εφόσον δεν διαθέτει την πιστοποίηση των σχολών της ΕΠΟ.

Οι εξειδικευμένοι στο ποδόσφαιρο πτυχιούχοι ΣΕΦΑΑ ή ισότιμης σχολής της αλλοδαπής, διεκδικούν εδώ και χρόνια το δικαίωμα να ασκούν ελεύθερα και χωρίς «αστερίσκους» το επάγγελμά τους. Μάλιστα το σωματείο που τους εκπροσωπεί (Πανελλήνια Ένωση Προπονητών Ποδοσφαίρου Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης – ΠΕΠΠΕ) κατάφερε μετά από έντονες πιέσεις να προστεθεί παράγραφος στην προπονητική σύμβαση της UEFA του 2020, στην οποία διευκρινίζεται ότι εντός της ελληνικής επικράτειας η ΕΠΟ μπορεί να αποδεχθεί οποιαδήποτε εθνικά προπονητικά προσόντα.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μίλησε με τρεις ανθρώπους που γνωρίζουν τις λεπτομέρειες. Τον πρώην υπουργό, Σταύρο Κοντονή, ο οποίος ήλθε σε συνεννόηση με την UEFA και πέρασε ευνοϊκή διάταξη προς τους προπονητές η οποία δεν εφαρμόζεται. Τον νομικό και πρώην υπουργό, Μανώλη Μπεντενιώτη, που έχει αναλάβει την εκπροσώπηση του πτυχιούχων και το Νίκο Γελαδά κοσμήτορα ΣΕΦΑΑ Αθηνών.

Σταύρος Κοντονής: «Τα είχαμε βρει σε όλα με την UEFA»

Τη διετία 2015-2016 ο Σταύρος Κοντονής ήταν υφυπουργός Αθλητισμού. Όταν έλαβε γνώση του θέματος, προέβη στις κατάλληλες ενέργειες για την επίλυσή του: «Νομοθετήσαμε την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων προπονητών και όσο ήμουν εγώ στο υπουργείο, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Μπορούσαν να ασκήσουν το επάγγελμά τους χωρίς κανένα περιορισμό. Η σχετική διάταξη υπάρχει, αλλά δεν εφαρμόζεται» είπε ο κ. Κοντονής και επίσης διευκρίνισε ότι ο «περιορισμός» των δικαιωμάτων είναι όρος επιεικής. «Δεν τους περιορίζουν. Στην πραγματικότητα τους απαγορεύουν να κάνουν τη δουλειά τους»!

Παράλληλα, αποκαλύπτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι η UEFA δεν προέβαλε αντίσταση στην αναγνώριση των δικαιωμάτων των εξειδικευμένων στο ποδόσφαιρο επιστημόνων. «Εμείς νομοθετήσαμε και είπαμε ότι δεν γίνεται να έχουμε πτυχιούχο Πανεπιστημίου κι εσείς να τον περνάτε από εξετάσεις. Αυτό ξεχάστε το! Δεν είχε καμία δουλειά η ΕΠΟ. Εγώ τους είπα ρητώς και κατηγορηματικώς ότι το ψηφίζω και γίνεται νόμος του κράτους. Επικοινώνησε τότε μαζί μου ο συγχωρεμένος ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης (σσ Κύπριος, στέλεχος της UEFA) και μου είπε για κάποιος κανονισμούς της UEFA που πρέπει να διδάσκονται. Απάντησα πως αυτό είναι απολύτως θεμιτό και μπορεί να γίνει είτε σε συνεργασία με το προεδρείο της σχολής αυτά τα πράγματα να ενταχθούν στο πρόγραμμα σπουδών, είτε με σεμινάρια αποκλειστικά για αποφοίτους ΣΕΦΑΑ και φυσικά δωρεάν.

Δεν γίνεται οι πτυχιούχοι όλων των άλλων τμημάτων να πηγαίνουν κανονικά και να βρίσκουν δουλειά και μόνο του ποδοσφαίρου να χρειάζονται και φίλτρο».

Μανώλης Μπεντενιώτης: «Δεν εφαρμόζεται ο νόμος»

Πρόβλημα εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας, θεωρεί ότι υπάρχει ο Μανώλης Μπεντενιώτης, νομικός εκπρόσωπος της ΠΕΠΠΕ. Στην τοποθέτησή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο έγκριτος δικηγόρος εξειδικευμένος στο ιδιωτικό και δημόσιο δίκαιο, επεσήμανε:

«Οι πτυχιούχοι με ειδίκευση στο ποδόσφαιρο έχουν άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Δεν τους επιτρέπει η ΕΠΟ να ασκήσουν το επάγγελμά τους, εάν δεν φοιτήσουν στις σχολές της, που είναι ιδιωτικές και αδιαβάθμητες. Υπάρχει διάταξη που ψηφίστηκε όταν υφυπουργός Αθλητισμού ήταν ο κ. Κοντονής, που επιβάλει στην ΕΠΟ να γίνει δεκτή και να αναγνωριστούν πλήρως τα δικαιώματα.

Από τότε όμως ούτε εφαρμόζεται από την ΕΠΟ, ούτε το υπουργείο επιβάλει την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης. Αυτό υπονομεύει την ευνομούμενη πολιτεία και στερεί την απασχόληση από τους πλέον εξειδικευμένους επιστήμονες της άσκησης του επαγγέλματος του προπονητή, αφού είναι πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και έχουν άδεια από ΓΓΑ όπως προβλέπεται. Έχω ασχοληθεί εδώ και καιρό και ατυχώς κανείς δεν ενδιαφέρεται για την εφαρμογή της διάταξης. Αυτό γίνεται διαχρονικά, δεν αφορά μόνο την παρούσα κυβέρνηση. Είναι ένα από τα τόσα πολλά προβλήματα εφαρμογής του νόμου. Όσο για το αυτοδιοίκητο που επικαλείται η ΕΠΟ, πρέπει πάνω απ΄όλα να πειθαρχεί στο εθνικό δίκαιο».

Νίκος Γελαδάς: «Κάποιοι θέλουν να βγάζουν λεφτά κάνοντας τους καουμπόυδες»

Ο Νίκος Γελαδάς, καθηγητής του ΕΚΠΑ και κοσμήτορας Σχολής Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Αθηνών, είναι ο πλέον αρμόδιος να δώσει την εικόνα του επιπέδου των σπουδών στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

«Οι σχολές ΣΕΦΑΑ προσφέρουν γνώση και ένα έγκυρο και αξιόλογο πτυχίο. Η ειδίκευση περιλαμβάνει 10 ξεχωριστά μαθήματα, πέρα από τη γενική παιδεία που είναι μαθήματα όπως η εργοφυσιολογία, η ανατομία, η αθλητική ψυχολογία, η αθλητική βιομηχανική. Οι ειδικεύσεις από τα τμήματα Φυσικής Αγωγής ανταποκρίνονται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία σε πτυχίο προπονητή «Α». Αναγνωρίζονται όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα από τη ΓΓΑ. Κάποιος μπορεί να δουλέψει ως προπονητής από πολύ μικρές ηλικίες μέχρι 100 ετών και σε επίπεδο αντίστοιχο του Champions League σε όλα τα αθλήματα.
Παρόλα αυτά, μόνο στο ποδόσφαιρο και πουθενά αλλού, η ΕΠΟ καλεί τους αποφοίτους μας να περάσουν τις δικές της σχολές για να έχει επαγγελματικό αντίκρισμα το πτυχίο τους.

Ο δικός μου φοιτητής δηλαδή δίνει 800 ευρώ για να πάρει ένα άλλο πτυχίο, περνώντας σεμινάρια, ορισμένα εκ των οποίων είναι από καθηγητές του ΣΕΦΑΑ» τόνισε ο κ. Γελαδάς που επίσης αναφέρθηκε σε ένα ζήτημα ύψιστης σημασίας. Την ενασχόληση προπονητών με μικρά παιδιά. Σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της ΕΠΟ, ένας σύντομος κύκλος σπουδών μερικών ημερών, είναι αρκετός για την απόκτηση του διπλώματος UEFA C που επιτρέπει στους κατόχους να αναλάβουν τμήματα ακαδημιών.

Ο κοσμήτορας του τμήματος ΣΕΦΑΑ Αθηνών εντοπίζει τους κινδύνους:
«Μέσα σε 4 χρόνια σπουδών δίνουμε σε όλους παιδαγωγική επάρκεια. Αυτή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ασχοληθεί κάποιος με παιδιά. Πρέπει να έχει διδακτική και παιδαγωγική επάρκεια. Πρέπει να έχεις περάσει τουλάχιστον 4 μαθήματα παιδαγωγικής και ψυχολογίας και αποδεδειγμένα πρακτική. Δεν γίνεται να ασχολείται με παιδιά κάποιος χωρίς στοιχειώδη παιδαγωγική εκπαίδευση. Δεν καταλαβαίνω στο ποδόσφαιρο γιατί κάποιος να δικαιούται μετά από ολιγόωρα σεμινάρια να διδάξει ένα παιδί; Εδώ και 150 χρόνια στέλνουμε τα παιδιά στην Α΄ δημοτικού παρότι όλοι οι γονείς μπορούν να τα διδάξουν γραφή και αριθμητική. Αλλά η κοινωνία έχει αποφασίσει αυτός που θα διδάσκει να έχει παιδαγωγική επάρκεια».

Ο κ. Γελαδάς καταγγέλλει την ΕΠΟ ότι «… δεσποτικά και αυταρχικά, μονοπωλιακά, δεν αναγνωρίζει τις σπουδές των αποφοίτων και αμφισβητεί το δικαίωμα της ΓΓΑ να χορηγεί άδεια άσκησης επαγγέλματος». Σύμφωνα με τον κοσμήτορα «… στην ουσία η ΕΠΟ λέει «όποιος δουλεύει για εμένα, θα δίνει προμήθεια. Δεν είναι θέμα χρημάτων. Είναι βαθιά ανήθικο γιατί υπάρχον κάποιοι οι οποίοι θέλουν να βγάζουν λεφτά κάνοντας τους καουμπόυδες. Κάποια στιγμή θα κερδίσουν στα δικαστήρια οι πτυχιούχοι που προσφεύγουν. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην κερδίσουν».

Πηγή: (άρθρο του Γ.Μανταίου, ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

Κύπρος: Τα γήπεδα γέμισαν ξανά χαρούμενα παιδιά!

Την ώρα που στην Ελλάδα συζητάμε την επέκταση του εγκλεισμού στην Κύπρο η επανέναρξη των προπονήσεων των Ακαδημιών είναι γεγονός. Κατά γενική ομολογία, ήταν το καλύτερο δώρο για όλα τα παιδιά αλλά και για τους προπονητές τους.

Η αδικαιολόγητη παράταση του lockdown στο χώρο του αθλητισμού, το οποίο πλέον απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα χιλιάδων εργαζομένων στο χώρο και προκαλεί σοβαρά μη αναστρέψιμα κοινωνικά προβλήματα στα παιδιά και σε χιλιάδες ερασιτέχνες αθλητές, μια σειρά από φορείς απ΄όλο το φάσμα του κυπριακού αθλητισμού προχώρησαν στην πρώτη τους -διαδικτυακή- συνάντηση, για σκοπούς έναρξης οργανωμένου συντονισμού απ’ όλο τον αθλητισμό, κατά των μέτρων.

Όπως τονίστηκε στη συνάντηση, με κλειστό τον αθλητισμό, επηρεάζεται άμεσα η υγεία και η ευημερία δεκάδων χιλιάδων ενηλίκων κι ανηλίκων αθλητών και εργαζομένων του χώρου. Οι κοινωνικές, ψυχικές, σωματικές και άλλες αρνητικές συνέπειες του εγκλεισμού και του αποκλεισμού, που συνεχίζουν να ταλανίζουν την κοινωνία, τους αθλητές/αθλήτριες στην προκειμένη περίπτωση αλλά και τα παιδιά που ασχολούνται με τον αναπτυξιακό αθλητισμό τείνουν να πάρουν διαστάσεις που δύσκολα θα μπορέσουν να ανατραπούν.

Ετσι, μετά από μια μακρά περίοδο εγκλεισμού, αγόρια και κορίτσια επέστρεψαν τελικά στα γήπεδα, βρίσκονται ξανά με τους φίλους τους, κάνουν ξανά τις προπονήσεις τους. Η επιστροφή στις προπονήσεις είναι ένα πρώτο βήμα για την επιστροφή στην κανονικότητα πιστεύουν στην Κύπρο, έχοντας όμως παράλληλα και τις επιφυλάξεις τους. Είναι ευθύνη όλων, παραδέχονται, να τηρούν αυστηρά τα πρωτόκολλα χωρίς χαλαρώσεις και εκπτώσεις.

Στην Ελλάδα, ακόμη ούτε λέξη από επίσημα χείλη…

Κύπρος: Δικαίωση για τους Γονείς Ανήλικων Ποδοσφαιριστών

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Γονέων Ανήλικων Ποδοσφαιριστών (ΣυΓΑΠ) με αφορμή την επάνοδο των ανήλικων ποδοσφαιριστών/τριών στις προπονήσεις, εκφράζει την ικανοποίησή του γι’ αυτή την εξέλιξη.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

“Ως γνωστόν, από τη Δευτέρα (08/02/2020) τα παιδιά επανέρχονται στα γήπεδα σε ομάδες των πέντε, συμπεριλαμβανομένου και του προπονητή (θα γυμνάζονται ταυτόχρονα τρία ξεχωριστά γκρουπ) σύνολο 15 παιδιά.

Ο κύριος λόγος για την ευαρέσκειά μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι τερματίζεται ο μακροχρόνιος εγκλεισμός των παιδιών. Ένας εγκλεισμός, ο οποίος είχε ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική τους υγεία. Κάτι το οποίο επιβεβαίωναν με διαρκείς αναφορές τους εμπειρογνώμονες.

Τα θετικά μας συναισθήματα πηγάζουν και από τη στάση που τηρήσαμε ως ΣυΓΑΠ.
Από την πρώτη στιγμή προωθήσαμε την επιστροφή των παιδιών στα γήπεδα, ταυτόχρονα με την μερική επαναλειτουργία των σχολείων. Οι προτάσεις μας διατυπώνονταν με υπεύθυνο τρόπο, συγκεκριμένες εισηγήσεις και αφού πρώτα λαμβάναμε υπόψιν όλα τα δεδομένα.

Όλη αυτή την περίοδο, είχαμε συνεχείς συνεδριάσεις, συναντήσεις και τηλεδιασκέψεις με τους εμπλεκόμενους φορείς (ΚΟΑ, ΚΟΠ, Σύνδεσμο Προπονητών, Υπουργείο Υγείας, μέλη επιστημονικής ομάδας κ.α.), συζητώντας το ζήτημα με εποικοδομητικό τρόπο.

Δημιουργήσαμε οπτικό υλικό προβάλλοντας τα παιδιά και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, καταρτίσαμε σχέδιο για τον ακριβή τρόπο διεξαγωγής προπονήσεων (σημ. ετοιμασία γραφικών) και γενικά παρουσιάσαμε πλήρες πλάνο για την ασφαλή επάνοδο των μικρών ποδοσφαιριστών/τριών στα γήπεδα.

Ήταν ένα κοπιώδες χρονικό διάστημα, το οποίο, όμως, θεωρούμε πως χάρη και στην αντιμετώπιση της οποίας τύχαμε, είχε το ανάλογο αντίκρισμα, καθώς η προσπάθεια -κατά την ταπεινή μας άποψη- στέφθηκε με επιτυχία.

Τέλος, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η θετική αυτή εξέλιξη, δεν μας απαλλάσσει από τις υποχρεώσεις μας. Πλέον, για μας, το αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία είναι ακόμη μεγαλύτερο. Στις προπονήσεις θα πρέπει να τηρούνται αυστηρά τα πρωτόκολλα.
Ως γονείς δεσμευόμαστε δημοσίως ότι θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας προκειμένου οι προπονήσεις να διεξάγονται με ασφάλεια. Ταυτόχρονα, καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους να διαφυλάξουν την τήρηση των μέτρων στο πλαίσιο της προσπάθειας για αναχαίτιση του covid-19.”

Ετσι άνοιξαν οι Ακαδημίες στην Κύπρο!

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός στην Κύπρο άνοιξε υπό όρους από τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου. Αυτές είναι οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου για την επανεκκίνηση του Αθλητισμού

Στο πλαίσιο της στρατηγικής για σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τη σταδιακή και σε φάσεις επανεκκίνηση του τομέα του αθλητισμού.

Κατόπιν κοινής πρότασης των Υπουργών Υγείας και Οικονομικών, μετά από διαβούλευση με τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού και με την έγκριση της διυπουργικής Καθοδηγητικής Επιτροπής, στο πλαίσιο της Α’ Φάσης του πλάνου, επιτρέπεται από τις 8 Φεβρουαρίου η ατομική προπόνηση όλων των αθλημάτων σε ανοικτές υπαίθριες αθλητικές εγκαταστάσεις, πάρκα, γραμμικά πάρκα και παραλίες, με μέγιστο αριθμό 5 αθλούμενων, ανεξαρτήτου ηλικίας, περιλαμβανομένου του προπονητή/γυμναστή (4 αθλούμενοι+1 προπονητής/γυμναστής). Νοείται ότι δεν επιτρέπεται η σωματική επαφή μεταξύ των αθλούμενων και η προπόνηση γίνεται μόνο για σκοπούς εκγύμνασης/φυσικής κατάστασης.

Σε όλες τις υπαίθριες αθλητικές εγκαταστάσεις επιτρέπεται η προπόνηση με μέγιστο αριθμό 5 ατόμων περιλαμβανομένου του προπονητή, εξαιρουμένων των γηπέδων ποδοσφαίρου όπου επιτρέπεται η προπόνηση μέχρι 3 ξεχωριστών ομάδων με μέγιστο αριθμό 5 ατόμων ανά ομάδα.
Τονίζεται ότι τα μέλη της κάθε ομάδας πρέπει να είναι σταθερά. Έπειτα από συνεννόηση με την ΚΟΠ, σε σχέση με την επαναλειτουργία των πρωταθλημάτων της ΚΟΠ, αποφασίστηκε όπως: – Για το πρωτάθλημα Β’ Κατηγορίας, επιτρέπονται από τις 8 Φεβρουαρίου οι ομαδικές προπονήσεις και από τις 13 Φεβρουαρίου η επανέναρξη του πρωταθλήματος Β’ Κατηγορίας, χωρίς θεατές.-

Για τις υπόλοιπες Κατηγορίες των πρωταθλημάτων της ΚΟΠ, επιτρέπεται από τις 8 Φεβρουαρίου η ατομική προπόνηση χωρίς σωματική επαφή και για σκοπούς εκγύμνασης/φυσικής κατάστασης σε ομάδες των 5, συμπεριλαμβανομένου του προπονητή/γυμναστή. Στα γήπεδα ποδοσφαίρου δύνανται να προπονούνται ταυτόχρονα 3 ξεχωριστές σταθερές ομάδες των 5 ατόμων (περιλαμβανομένου του προπονητή). Οι πιο πάνω ρυθμίσεις ισχύουν αντίστοιχα και για τα υπόλοιπα ομαδικά πρωταθλήματα. Νοείται ότι στις ανοικτές υπαίθριες εγκαταστάσεις των υπόλοιπων αθλημάτων η προπόνηση γίνεται σε σταθερή ομάδα των 5 ατόμων, συμπεριλαμβανομένου του προπονητή.

Όλοι οι επηρεαζόμενοι εργαζόμενοι καθώς και οι αθλητές ηλικίας άνω των 12 ετών θα πρέπει να υποβληθούν σε rapid test αντιγόνου μέσω του δωρεάν προγράμματος του Υπουργείου Υγείας ή ιδιωτικά μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου. Στη συνέχεια, το 50% των εργαζομένων σε αθλητικές εγκαταστάσεις και των αθλητών άνω των 12 ετών οφείλουν να υποβάλλονται σε εβδομαδιαίο έλεγχο με rapid test αντιγόνου.

Τα άτομα, ανεξαρτήτου ηλικίας, που επιθυμούν να μετακινηθούν για ατομική προπόνηση στους χώρους που αναφέρονται πιο πάνω, οφείλουν να αποστέλλουν sms στο 8998, με επιλογή του αριθμού 6. Για τα ανήλικα άτομα που δεν διαθέτουν κινητό τηλέφωνο, θα πρέπει να προσκομίζεται από τον γονέα/νόμιμο κηδεμόνα ενυπόγραφη βεβαίωση για τη μεταφορά του παιδιού στον χώρο άθλησης/προπόνησης.

Σημειώνεται ότι οι προπονητές/γυμναστές οφείλουν να φέρουν το Έντυπο Α (Βεβαίωση Μετακίνησης Εργαζομένου) υπογεγραμμένο από τον εργοδότη τους. Την ευθύνη εποπτείας της τήρησης των μέτρων και συμμόρφωσης των πρωτοκόλλων και Διαταγμάτων θα αναλάβει η ΚΟΠ σε ότι αφορά στο ποδόσφαιρο και για όλα τα υπόλοιπα αθλήματα ο ΚΟΑ, σε συνεργασία με τις Ομοσπονδίες. Επιπλέον, και για περαιτέρω ενίσχυση των ελέγχων, το Υπουργείο Υγείας θα διενεργεί δειγματοληπτικούς ελέγχους. Περαιτέρω διευκρινίσεις θα εκδοθούν από τον ΚΟΑ και τις αρμόδιες Ομοσπονδίες.

 

 

Eτοιμάζουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη ΓΓΑ για το συνεχιζόμενο λουκέτο στον ερασιτεχνικό αθλητισμό

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, οργανώνουν αθλητές και προπονητές από όλα τα αθλήματα, μετά την απόφαση της κυβέρνησης να συνεχιστεί το λουκέτο στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
Η επιτροπή των λοιμωξιολόγων δεν άναψε το “πράσινο” φως για την επαναδραστηριοποίηση του ερασιτεχνικού αθλητισμού και ως εκ τούτου με εξαίρεση ορισμένες επαγγελματικές κατηγορίες, ο αθλητισμός στη χώρα παραμένει στον “πάγο”.

Αθλητές και προπονητές λοιπόν, πήραν την πρωτοβουλία να διοργανώσουν συγκέντρωση, την προσεχή Παρασκευή για να εκφράσουν την αγωνία τους.
Συγκεκριμένα αθλητές από το μπάσκετ, το βόλεϊ και το ποδόσφαιρο, δημιούργησαν σελίδα στο Facebook η οποία καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της ΓΓΑ, την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι.

Μάλιστα στο κάλεσμα, ζητείται από τους αθλητές να φορούν την εμφάνιση του σωματείου τους!

ΕΔΩ Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ https://www.facebook.com/events/284857206337801/

——————————————————

Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού παρέχει συνεχώς οδηγίες και πληροφορίες για την διασφάλιση της υγείας των αθλητών, των εργαζομένων στους αθλητικούς χώρους και των αθλούμενων πολιτών. Εδώ οι νέες οδηγίες που δόθηκαν σήμερα

https://gga.gov.gr/images/%CE%B1%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82_COVID19.pdf

https://gga.gov.gr/images/odigies_athlitsmos_lockdown_30_01_2021.pdf

 

Β. Παπαευαγγέλου: «Είναι νωρίς να μιλήσουμε για άνοιγμα των αθλητικών κέντρων»

Η Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου, ανέφερε σε ερώτηση των δημοσιογράφων, στις 29/01 κατά την καθιερωμένη ενημέρωση, πως είναι νωρίς για το άνοιγμα των κλειστών χώρων των αθλητικών κέντρων.

Η Βάνα Παπαευαγγέλου, τόνισε πως υπάρχουν δύο λόγοι που είναι νωρίς για να ανοίξουν τα αθλητικά κέντρα, με τον ένα να είναι ότι οι αθλητές δεν φοράνε μάσκα και έρχονται πολύ κοντά σε επαφή με τους συναθλητές τους και ο άλλος λόγος είναι πως η μπάλα αποτελεί ένα πολύ καλό… μεταφορικό μέσο για την μετάδοση του ιού.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Νίκος Χαρδαλιάς, όπου τόνισε πως σε αρκετές περιπτώσεις που είχαμε έξαρση της πανδημίας, ένας λόγος ήταν και η αθλητική δραστηριότητα.

Η Βάνα Παπαευαγγέλου δήλωσε: «Μας προβληματίζει αυτή η καθιστική ζωή των παιδιών, είμαστε πολύ χαρούμενοι που γυρνάνε πίσω στο σχολείο, είναι λίγο νωρίς να μιλήσουμε για άνοιγμα των κλειστών χώρων των αθλητικών κέντρων, για δύο λόγους:
Στην άθληση δεν φοράμε μάσκα, ερχόμαστε πολύ κοντά, σε επαφή με τους συναθλητές μας και είναι πολύ καλά τεκμηριωμένο, ότι η μπάλα, αυτή κάθε αυτή, αποτελεί ένα πολύ καλό «μεταφορικό μέσο» για τον ιό. Είναι όμως κάτι το οποίο το έχουμε πάρα πολύ καλά μέσα το μυαλό μας και σίγουρα, με την πρώτη ευκαιρία θα οδηγήσουμε τα παιδιά μας στα γήπεδα, να αθληθούν και να είναι πιο ευτυχισμένα».

Στη συνέχεια ο Νίκος Χαρδαλιάς, πρόσθεσε: «Να συμπληρώσω κι εγώ ότι σε περιπτώσεις που είχαμε μεγάλους πολλαπλασιασμού και έξαρσης της πανδημίας, μέσα στους κορυφαίους τέσσερις ή πέντε λόγους που προέκυπτε από την ιχνηλάτηση, δυστυχώς ήταν και η αθλητική δραστηριότητα, είτε σε ανοιχτές είτε σε κλειστές δομές και μάλιστα σε μέσο όρο ηλικίας σε 17 ή 18 έτη».

ΕΟΠΕ: «Ζητούμε την επανέναρξη των ακαδημιών βόλεϊ»

Με επιστολή του προς τον Υφυπουργό Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης, Γιώργος Καραμπέτσος, ζητάει την επανέναρξη λειτουργίας των ακαδημιών.

Αναλυτικά:

«Αγαπητέ Υπουργέ,

Μετά την επιστροφή των μαθητών στα σχολεία, ήρθε η ώρα να εξετασθεί η επανέναρξη λειτουργίας των προπονήσεων των ακαδημιών (αναπτυξιακών ηλικιών), γεγονός το οποίο και θεωρώ απαραίτητο όχι μόνο για αθλητικούς, αλλά και για ψυχολογικούς λόγους.

Ένα από τα μέτρα που ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας, είναι οι αθλητικές δραστηριότητες των μαθητών που λαμβάνουν χώρα στο σχολικό περιβάλλον (να γίνονται σε σταθερές ομάδες) όπως λειτουργούν και τα αναπτυξιακά τμήματα, δηλαδή οι νεαροί αθλητές και αθλήτριες που παραμένουν σταθερά για όλη τη χρονιά σε ένα τμήμα, με αποτέλεσμα σχεδόν να μηδενίζεται ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού μεταξύ τους.

Την εκπαίδευση των παιδιών δεν μπορεί να σταματήσει η πανδημία, διότι παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη τους, τον ίδιο σημαντικό ρόλο παίζει και ο αθλητισμός στην ανάπτυξη ενός νέου ανθρώπου.

Το περασμένο έτος και μετά τη λήξη του 1ου κύματος της πανδημίας, ξεκίνησε σταδιακά η επιστροφή των νεαρών αθλητών/τριων στα κλειστά γυμναστήρια για προπονήσεις με την υποχρέωση τα παιδιά και οι προπονητές να ακολουθήσουν τα υγειονομικά πρωτόκολλα που αποφασίστηκαν με αποτέλεσμα από ότι γνωρίζω, στο άθλημα μας και όχι μόνο, δεν υπήρξε κανένα κρούσμα σε κάποιον αθλητικό σύλλογο.

Πιστεύω πως έχει έρθει η ώρα να επιστρέψουν τα παιδιά στα γήπεδα για προπονήσεις, κάνοντας την αρχή για την σταδιακή επανέναρξη όλων των αθλητικών δραστηριοτήτων.

Μετά τον εγκλεισμό που έζησαν τα παιδιά τόσους μήνες, είναι απαραίτητο να επιστρέψουν στον αθλητισμό προκειμένου να διατηρήσουν σε καλή κατάσταση τη σωματική και ψυχική τους υγεία. Η πολύμηνη έλλειψη άθλησης θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στον τρόπο ζωής ενός νέου παιδιού. Με βελτίωση των πρωτοκόλλων του πρώτου κύματος της πανδημίας, λαμβανομένου υπόψη την γνώση που διαθέτουν πλέον οι ειδικοί, ήρθε η ώρα να επαναλειτουργήσουμε τις ακαδημίες των σωματείων και των κλιμακίων της ομοσπονδίας.

Ύστερα από επικοινωνία που είχα με τις Ενώσεις και με πολλά ερασιτεχνικά σωματεία, σας πληροφορώ ότι έχουν την πρόθεση και τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν στους νεαρούς αθλητές και αθλήτριες ασφαλή γήπεδα για άθληση, βοηθώντας τους να ξαναβρούν την σωματική τους υγεία και την ψυχική τους ανάταση που τόσο το έχουν ανάγκη.

Ελπίζοντας στη θετική σας ανταπόκριση και ευελπιστώντας στην κατανόηση του μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι νέοι αθλητές, που τόσο πολύ αγαπάτε, παραμένουμε στη διάθεση σας για οποιαδήποτε πληροφορία.

Με τιμή,

Εκ μέρους του Ελληνικού Βόλεϊ
Γεώργιος Καραμπέτσος
Πρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης»

Παναθηναϊκός: Παρελθόν από την Ακαδημία ο Φρατζέσκος

Την ολοκλήρωση της συνεργασίας της με τον Κώστα Φρατζεσκο, που υπήρξε προπονητής στην Ακαδημία του Παναθηναϊκού, ανακοίνωσε την Παρασκευή 29/1/21 η ΠΑΕ.

Μετά από σχεδόν 12 χρόνια κοινής παρουσίας, Παναθηναϊκός και Κώστας Φρατζέσκος χώρισαν τους δρόμους τους, με την πράσινη ΠΑΕ να ανακοινώνει το τέλος της συνεργασίας της με τον 52χρονο μέχρι πρότινος τεχνικό της Ακαδημίας του «τριφυλλιού»!

Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση:

“Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακοινώνει την ολοκλήρωση της συνεργασίας της με τον μέχρι πρότινος προπονητή της Κ19 της ομάδας, Κώστα Φρατζέσκο.

Ο Έλληνας τεχνικός εργάστηκε στα τμήματα υποδομής του συλλόγου από το 2009 έως και σήμερα, προσφέροντας τις υπηρεσίες του εκτός της Κ19 και στις Κ16 και Κ17.

Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ευχαριστεί θερμά τον Κώστα Φρατζέσκο για την πολυετή του προσφορά στο σύλλογο και του εύχεται καλή συνέχεια στην καριέρα του”

Δημοφιλή

Απόψεις